Üşüyorum

28/3/2009 ·

 
Bir coşku var içimde bu gün kıpır kıpır
Uzak çok uzak bir yerleri özlüyorum
Gözlerim parke parke taş duvarlarda
Açılıyor hayal pencerelerim
Hafif bir rüzgar gibi süzülüyorum
Kekik kokulu koyaklardan aşarak
Güvercinler ülkesinde dolaşıyor
Bir çeşme başı arıyorum
Yarpuzlar arasında kendimi bırakıp
Mis gibi nane kokuları arasında
Ruhumu dinlemek istiyorum
Zikre dalmış her şey
Güne gülümserken papatyalar
Dualar gibi yükselir ümitlerim
Güneşle kol kola kırlarda koşarak
Siz peygamber çiçekleri toplarken
Ben çeşme başında uzanmak istiyorum
Huzur dolu içimde
Ben sonsuzluğu düşünüyorum
Ey sonsuzluğun sahibi, sana ulaşmak istiyorum
Durun kapanmayın pencerelerim
Güneşimi kapatmayın
Beton çok soğuk, üşüyorum..

 

MUHSİN YAZICIOĞLU

Allah rahmet eylesin mekanın cennet olsun Muhsin başkan seni hiç unutmayacak bu millet ...

Yorum (yok) Yorum yaz!

şaşkınım

5/2/2009 ·

şoktayım , şaşkınım anlatamıyorum şaşkınlığımı... kime inanacağımı kimin doğru insan olduğunu kavramıyorum şu sanal alemde ...gözümüz görmüyor hissedemiyoruz kim olduğunu diye kişilerin yaptığı şeyler inanılmaz ... Rabbim ne günlerdeyiz ...güzel işler yaptığını düşündüğüm kişilere bakıyorum yaptıkları ve benimde gördüğüm inanılmaz şeyler anlatamıyorum şaşkınım şaşkınım şaşkınım sadece ...burası gerçekten sanalmış bunu belledim artık... bir kaç kişi dışında hiç kimseye inanmıyorum güvenim kayboldu ...

Yorum (3) Yorum yaz!

yalnızlığım

18/10/2008 ·






yalnızım hem de çok benim içimden çıkan sesleri hissetmeyenlere kızıyorum neden bana karşı bu kadar sağır dilsiz körsünüz neden çok mu zor nasılsın diye sormak bana çok mu zor telefon açıp ne haldesin demek çok mu zor

menfeatler almış başını yürümüş maneviyat itilmiş bi köşelere belki hiç açılmayacak kutulara saklanmış beni görün diye ben iyi değilim diye hopladım zıpladım ama görmediniz duymadınız görmezlikten geldiniz belki de biliyorsunuz yalnızlığımı biliyorsunuz da söyleyemiyorsunuz yüreğiniz yok bunu  belirtmeye yalnızım ben nolur kulak verin yürek sesime çok yalnızım karşımda oturup ağzımdan tükürükler saçarak heyecanlanarak konuşmak dertleşmek istiyorum nolur beni duyun çok yalnızım mutluluğumu paylaşacak hüznümde yanımda olacak birilerine ihtiyacım var bugün yemek yaptım iyi olmadı beğenmediler çok kızdım diyeceğim çocuklar uyutmadı bugün ne yapcağımı şaşırdım diyeceğim birilerine ihtiyacım var benim dosta ihtiyacım var kimsem yok benim çok yalnızım ben kimsem varda onlarda bana sağır ve körler onlarda farkında değilller yalnızlığımın herkes kendi aleminde kendi telaşında ben noldum noluyorum bilen yok soran yok neden beni unutuyorsunuz neden ben unutmuyorum hiçbirinizi her zaman aklımdasınız ama yanınızda olamıyorum ben sakıncalı insan sınıfındayım benim varlığım hiçbirinizin hoşuna gitmiyor ben çok yalnızım artık nefes istiyorum ilgi istiyorum oturup güleceğim ağlayacağım insanlar istiyorum ne olur kulak verin sesime



rn

Yorum (3) Yorum yaz!

bugün benim doğum günüm

10/10/2008 ·

bugün benim doğum günüm mutlumuyum sanırım çok değil ölüme yaklaşıyorum bir adım daha zaten hep yakınım ama yaş geçtikce daha çok hatırlanıyor belki bu yaşımda gelecek ölüm belki de daha zamanım var ama gelecek yaklaşıyor artık

mutluyum neden mi elimde bir sürü nimetlerim var  anneyim elhamdulillah bu en büyük nimet geçen yıllarımda aldığım en güzel hediye 3 yavrum inşaAllah layıkıyla büyütür iyi anne olurum

bugün benim doğum günüm 29 oldum hayırlı olsun bana :) iyi ki doğdum bennn

10 10 1979
10 10 2008

Yorum (1) Yorum yaz!

yine düştü gönlüme eski günler

29/9/2008 ·




ve son sahur ramazan bitiyor artık bayram telaşı yürekler kıpır kıpır ve yine eskiye özlem ahh ne güzel günlerdi ne güzel bayramlardı deyip hüzünlü olan yüreğim çok yaşlıda değilim ama eskiye özlemim bitmiyor belki yaşadıklarımdan kaynaklanıyor belki de zamana ayak uyduramıyorum bayramlar çok güzeldi çocukluğumda tadı kalmadı şimdi öyle değil gibi geliyor ben büyüdüm de ondan mı öyle diyorum yok değil o kadar da olamaz diyorum bi tad olmalı olmalı ama yok işte

ayakkabılarımı baş ucuma alıp heyecan içinde bayram sabahını beklerdim kırmızı ayakkabılarımla uyurdum deri kokusu ve gıcır gıcır parlayan pabuçlarımla şimdi çok komik geliyor ama o zaman çok hoşuma giderdi bayramlık ayakkabılarım giysilerimle uyumak değişik duyguydu şimdi ki bebeler çocuklar her daim yeni kıyafet ayakkabıyla geziniyor bizim zamanımızda öyle değildi senede iki kere yeni kıyafet alınır baştan aşağı yenilenirdik değerini bilirdik şimdi değerini bilende yok neyse bayram sabahı çok güzel olurdu... işte yaklaştık cicileri giymeye babam camiye giderdi o çıkar çıkmaz ev temizlenir kahvaltı hazırlanırdı babam geldiğinde bayram başlardı artık eller öpülür paralar alınır ve mubareğin yolladığı şekerler yenirdi sonrada kahvaltı bitince cicilere kavuşma anı başlardı ilk gidilecek yer hep aynıydı mubareğin evine olurdu ilk ziyaret işte bayram ordaydı kokusuyla çoskusuyla çocuktuk hepimiz kıpır kıpır koştururduk etrafta elimizde şekerler hiç bitmesini istemediğim ayrılmak istemediğim zamanlardı ama bitti işte ben büyüdüm şimdi çocuklarım inşaAllah benim yaşadığım duyguları yaşıyorlardır 

bu sefer anlatamadım kendimi tam ifade edemedim ama sözün özü şu ben eskileri çok özlüyorum 

 
29 09 2008
05:42

Yorum (1) Yorum yaz!

« Önceki ::